| Wentylacja mechaniczna z rekuperatorem- jak jest zbudowana? |
|
Wentylacja mechaniczna nawiewno-wywiewna jest to zdecydowanie najlepszy i najskuteczniejszy rodzaj wentylacji, a rekuperatory, czyli centrale z odzyskiem ciepła są najważniejszymi urządzeniami tego systemu. W rekuperatorach zarówno napływ świeżego powietrza jak i usuwanie zużytego odbywa się w sposób wymuszony, kontrolowany i bez strat ciepła.
REKUPERATOR – CENTRALA WENTYLACYJNA
Rysunek schematyczny Centrali Nawiewno Wywiewnej BARTOSZ (CNWB). rekuperator z rotorem jako wyniennik ciepła odzysk ciepła i wilgoci
Wymiennik zbudowany jest z wielu równolegle ustawionych lub zwiniętych płyt tworzących rzędy kanalików, przez które przepływa powietrze. Przez kanaliki parzyste przepływa powietrze świeże, a przez nieparzyste powietrze wyciągane z pomieszczeń. Przenikające przez płyty ciepło z powietrza usuwanego ogrzewa powietrze świeże, nawiewane.
Rekuperator połączony jest z siecią kanałów wentylacyjnych za pośrednictwem, których realizowany jest nawiew i wyciąg powietrza.Powietrze nawiewane jest do pomieszczeń tzw. czystych tlj. salonu, sypialni czy gabinetu. Wyciąg odbywa się z pomieszczeń tzw. brudnych, czyli kuchni, łazienek, WC garderoby. Centrale wentylacyjną najlepiej umieścić w piwnicy lub na poddaszu budynku,ponieważ wtedy najłatwiej rozprowadzić i ukryć główne, największe kanały instalacji. Gdy nie ma takiej możliwości centrale montuje się w pomieszczeniu gospodarczym, kotłowni lub garażu. Dostęp do niej musi być stosunkowo łatwy, aby w prosty sposób możliwa była wymiana filtrów, kontrola poprawności działania, serwis i ewentualne naprawy.
Montaż rekuperatora to proces zaplanowany w całej inwestycji związanej z budowa domu. Najczęściej realizowany jest w kilku etapach. Pierwszym z nich jest ułożenie samych kanałów wentylacyjnych jeszcze w momencie stanu surowego (przed tynkami). Kolejnym to montaż samego rekuperatora i podłączenie automatyki ( po tynkach przed samym wykończeniem domu). Ostatni etap to montaż anemostatów, uruchomienie i skalowanie całej instalacji wentylacji mechanicznej.
Elementem służącym do pobierania powietrza świeżego, z zewnątrz na potrzeby wentylacji jest czerpnia. Najczęściej umieszcza się ja na ścianie domu lub na terenie działki w pewnym oddaleniu od budynku. Czerpnia powinna być usytuowana z dala od kominów, wyrzutni zużytego powietrza, wywiewki kanalizacyjnej i nie od strony ruchliwej ulicy. Otwór czerpni należy zabezpieczyć siatką uniemożliwiającą przedostawanie się owadów do wnętrza kanałów wentylacyjnych.  Czerpnia lub wyrzutnia mogą być wykonane w formie skrzynki z kratka lakierowana i siatka stalowa przeciwko gryzoniom i owadom. Montowana w ścianie stanu surowego pozwala w momencie ocieplania budynku dostosować ją do grubości izolacji. Po wytynkowaniu pozostaje nałożyć kratkę.
Powietrze pobrane przez czerpnie po przejściu przez filtr kierowane jest do wymiennika ciepła. Zima zostaje w nim ogrzane, latem może być schłodzone. Tak przygotowane świeże powietrze jest nawiewane za pomocą wentylatora do poszczególnych pomieszczeń.
W każdej centrali rekuperacyjnej są dwa wentylatory (nawiewny i wyciągowy).
Dobrym rozwiązaniem jest zrealizowanie czerpni wolnostojącej w przydomowym ogródku, najlepiej na wysokości 1m nad ziemia. Czerpnia usytuowana w ogrodzie powinna być osłonięta od zanieczyszczeń i zacieniona np. obsadzona osłaniającymi ja roślinami. Taka czerpnie warto połączyć z tzw. gruntowym wymiennikiem ciepła w celu wstępnego ogrzania lub schłodzenia powietrza wentylacyjnego.
Czerpnia wolnostojąca może być zrealizowana w ogrodzie i najlepiej osłonięta roślinami np. krzewami bukszpanu jak na prezentowanym zdjęciu. Najprostszy wymiennik gruntowy stanowi rura o odpowiedniej długości wykonana z polipropylenu, o średnicy najczęściej 200-250 mm zakopana w ziemi na głębokości ok.1,5m. Powstały w ten sposób wymiennik ogrzeje powietrze ciepłem gruntu, ponieważ ten, poniżej strefy przemarzania ma stała dodatnia temperaturę, niezależna od warunków atmosferycznych. Tworzywo, z którego wykonane są rury ma bardzo dobre właściwości przewodzące, co sprzyja wymianie ciepła miedzy gruntem a powietrzem w rurach. Wstępne schłodzenie lub ogrzanie powietrza jeszcze przed dostarczeniem go do wymiennika może zmienić jego temperaturę o 10-12°C. Istnieją też wymienniki o bardziej złożonej budowie, charakteryzujące się znacznie większa efektywnością. Powietrze pobierane przez wolnostojącą czerpnie przepływa przez złoże żwirowe umieszczone pod powierzchnia gruntu. Temperatura ścianek i całego złoża takiego wymiennika jest zbliżona do temperatury gruntu i wynosi zazwyczaj +8°C. Powietrze zimą może się w nim ogrzać od -18 do +2°C. Koszty materiałów potrzebnych do wybudowania wymiennika żwirowego są niewielkie, za to stosunek energii uzyskanej (cieplnej w ogrzanym powietrzu) do włożonej (elektrycznej – potrzebnej do zasilania wentylatora) – imponujący, bo aż 40 : 1. Latem dzięki niemu można obniżyć temperaturę powietrza o 10 - 12°C. Pozwala to całkowicie zaspokoić potrzeby domu jednorodzinnego dotyczące klimatyzacji. Wymienniki gruntowe umożliwiają zaspokojenie w 50% zapotrzebowanie na ogrzanie powietrza zima i w 100% zapotrzebowanie na chłodzenie go w okresie letnim. Element instalacji wentylacyjnej nawiewno-wywiewnej, przez który powietrze usuwane jest z budynku nazywamy wyrzutnia. Umieszcza się ją zwykle na dachu, w formie gotowego lub wykonanego na zamówienie komina lub na ścianie szczytowej budynku.
KANAŁY WENTYLACYJNE
Elastyczny warstwowy przewód wentylacyjny
Wewnętrzna warstwa takiego kanału zbudowana jest z folii aluminiowej, usztywnionej stalowym drutem, mocno pokarbowanej i perforowanej, co w idealny sposób tłumi wszelkie hałasy powstające w instalacji. Kolejna warstwa jest folia zabezpieczająca przed przenikaniem wilgoci z powietrza do wełny mineralnej, która stanowi następna warstwę, zapewniającą izolacje termiczna. Ostatnia, zewnętrzna warstwa tak wykonanego kanału jest wzmocniona folia aluminiowa, zabezpieczająca przewód przed uszkodzeniami mechanicznymi przy np. obudowywaniu kanałów.Zbudowanie sieci kanałów z przewodów lub rur gładkich i nie izolowanych, jak np. rury kanalizacyjne lub stalowe może spowodować wystąpienie bardzo istotnych wad instalacji. Po pierwsze – przewody tego typu bardzo skutecznie przenoszą dźwięk, często nawet go wzmacniają powodując rezonans. Po drugie- przewody nie izolowane narażone są na powstawanie w nich kondensatu. Na ściankach rur może skraplać się para wodna z wilgotnego powietrza, gdy tylko zimne powietrze napływające z zewnątrz ochłodzi ich ścianki do tzw. punktu rosy. Taka sytuacja może spowodować wnikanie wilgoci w ściany, izolacje termiczną lub płyty KG i zapoczątkować procesy gnilne, a nawet rozwój grzybów i pleśni. Kanały wentylacyjne doprowadza się do wszystkich pomieszczeń stosując zasadę, że nawiew realizujemy do pomieszczeń tzw. ”czystych” tj. sypialni, salonu czy gabinetu, a wyciągamy powietrze z pomieszczeń tzw. „brudnych” tj. toalety, kuchni, garderoby czy WC. Montaż elastycznych izolowanych przewodów wentylacyjnych. Przewody z kształtkami musza być połączone bardzo szczelnie. Wszystkie kształtki jak np. trójniki, redukcje wykonane są z blachy stalowej ocynkowanej, dlatego trzeba je zaizolować termicznie.  Tak może wyglądać system kanałów wentylacyjnych zamontowanych w stanie surowym budynku. W tym przypadku większość instalacji będzie ukryta za ścianka z płyty GK zabudowującą nieużytkowy skos poddasza.
Prowadząc kanały w budynku staramy się ukryć je w ścianach i stropach, a w budynkach z nieużytkowym poddaszem najczęściej prowadzi się je właśnie w tej nie wykorzystywanej przestrzeni. Na końcach kanałów w pomieszczeniach, do których są doprowadzone zakłada się nawiewniki i wywiewniki. Najlepiej do tego nadają się anemostaty, które są wykonane w formie zaworu i można nimi regulować wielkość strumienia napływającego powietrza. Anemostaty można montować zarówno w suficie jak i na ścianach.
Kanały wentylacyjne przechodzące w pomieszczeniach pod sufitem w miejscu styku ze ściana trzeba obudować np. płyta GK. Obudowa taka może stanowić doskonała aranżacje wnętrza tworząc w ten sposób miejsce umieszczenia dodatkowego oświetlenia lub być elementem dekoracyjnym pomieszczenia.
NAWIEWNIKI I WYWIEWNIKI W systemie wentylacji mechanicznej świeże powietrze do pomieszczeń dostaje się przez nawiewniki w ścianach lub suficie. Najlepsze do tego celu są anemostaty o regulowanym przepływie, ale mogą być też zwykłe kratki. Najlepiej, żeby wykonane były z metalu. Plastikowe ulegają podczas przepływu przez nie powietrza silnemu naelektryzowaniu i przyciągają kurz. Nawiewniki wykonane są ze stali lakierowanej, dzięki czemu prawie w ogóle się nie elektryzują i o wiele rzadziej trzeba je czyścic.
Metalowe lakierowane anemostaty z regulowanym przepływem montowane mogą być w suficie lub na ścianie wentylowanego pomieszczenia. Pozwalają dość dokładnie wyskalować odpowiednia ilość powietrza nawiewanego lub usuwanego.
WENTYLATORY Wentylatory wymuszają przepływ powietrza w instalacji. Wentylator nawiewny tłoczy powietrze siecią kanałów, a wywiewny wymusza przepływ powietrza w kanałach wyciągowych. Są one napędzane silnikami o mocy kilkudziesięciu watów każdy. Ponieważ wentylatory pracują niemal bez przerwy, to dla zmniejszenia kosztów za zużyta energie elektryczna stosuje się automatykę. Zużycie energii będzie zależało od intensywności pracy wentylatorów i możliwości dostosowania ich wydajności do aktualnych potrzeb. Bardziej intensywna niż zwykle wymiana powietrza będzie potrzebna np. podczas wizyty licznych gości a znacznie obniżona w sytuacji nieobecności domowników lub w trybie pracy nocnej. Do takiego sterownia praca wentylatorów służą programatory czasowe z programem dziennym lub tygodniowym.
W centralach wentylacyjnych firmy BARTOSZ wentylatory nawiewny i wyciągowy montowane są jako oddzielne elementy całego systemu. Pozwala to na dowolną aranżacje montażu w zależności od miejsca usytuowania całej maszynowni
AUTOMATYKA STERUJACA CENTRALA WENTYLACYJNA – Rekuperatorem
Automatykę najczęściej stanowi moduł wykonawczy umieszczony w szafce. W niej schodzą się wszystkie kable sterujące praca podzespołów takich jak wentylatory czy siłowniki przepustnic. Do modułu podłączone są czujki realizujące różne tryby pracy. Obsługa wszystkiego odbywa się za pomocą panela operatorskiego, który umieszcza się w miejscu wygodnym dla użytkownika.Układ sterowania wentylacja w domkach jednorodzinnych Firmy BARTOSZ składa się z dwóch współpracujących ze sobą urządzeń. Pierwszy, jest to moduł wykonawczo-pomiarowy, do którego podłączone są wszystkie czujniki i urządzenia pracujące w centralce wentylacyjnej, takie jak wentylatory, siłownik, presostaty różnicy ciśnień, czujniki temperatury. Drugim elementem jest panel operatorski z wyświetlaczem ciekłokrystalicznym, za pomocą, którego użytkownik programuje i nadzoruje prace wentylacji.  Panel naścienny do sterowania Rekuperatorem firmy BARTOSZ
CECHY : - programowanie poprzez pokrętło impulsowe z przyciskiem - programy czasowe- 4 fabryczne, 1 użytkownika (tygodniowy, 10 wpisów) - regulacja obrotów 0-100% ze skokiem 10% - pomiar temperatury w pomieszczeniu - zakres regulacji temperatury 5-40 ºC z dokładnością do 1 ºC - możliwość konfiguracji wejść i wyjść przez użytkownika - wbudowany zegar czasu rzeczywistego - sposób montażu: naścienny FILTRY Większą część dnia spędzamy w zamkniętych pomieszczeniach. Wdychamy około 500 litrów powietrza na godzinę, a podczas wysiłku fizycznego nawet ośmiokrotnie więcej. Dlatego bardzo ważna jest czystość powietrza, które wdychamy. Filtry w układach wentylacji mechanicznej są bardzo istotne.W przewodach świeżego powietrza czerpanego z zewnątrz najczęściej montowane są filtry klasy EU4, zatrzymujące cząsteczki o średnicy 0,5 _m, czyli zarodniki pleśni i grzybów, pyłki roślin, sadze. Należą one do najsilniejszych alergenów. Filtry zatrzymują także zanieczyszczenia znajdujące się wewnątrz pomieszczeń (np. sierść zwierząt, naskórek ludzki i zwierzęcy, roztocza) chroniąc w ten sposób wymiennik przed dostaniem się ich do środka, co w konsekwencji mogłoby spowodować zatkanie wymiennika.
Filtry w rekuperatorach firmy BARTOSZ wykonane są w formie skrzynek filtracyjnych umożliwiających łatwy dostęp do samych wkładów w celu ich czyszczenia lub wymiany. Filtry zawsze wykonane są z materiału łatwego do czyszczenia np. tworzywo sztuczne lub włóknina i przeznaczone są do prania lub trzepania.
|
|||||||||||||||
